İmparatorluk Komisyonunun Ionith Felaketi Raporu

İmparatorluk Komisyonunun Ionith Felaketi Raporu

Yazan: Lord Pottreid
Genel Başkan

Çeviren: Murat Kardaş
Düzenleyen: Muratcan Agiç

I. Bölüm: Hazırlıklar

İmparator Akavir istila planlarını 270'lerde Tamriel ile Akavir arasındaki küçük bir adalar krallığını ele geçirirken kurgulamaya başladı. 282'de Esroniet'deki Kara Liman'ın düşüşüyle birlikte V. Uriel çoktan asıl hedefine gözlerini dikmişti. Hemen istila sırasında askeri üs ve ana erzak deposu olarak kullanılacak olan limanda geniş çaplı yenilemeler başlattı. Aynı zamanda daha önceleri donanmada bulunmayan, Akavir'e ulaşabilmek için geçilecek okyanusu aşabilme kabiliyetine sahip birçok büyük taşıma gemisinin yapımını başlattı. Bazılarının istilanın ani bir çıkış olduğu tezinin aksine açıkça görülüyor ki imparatorun hazırlıkları daha Esroniet'in fethi tamamlanmadan başlamıştı.

Prens Bashomon, Esroniet'i 284'de imparatorluk yönetimine kattığında artık imparator tüm dikkatini Akavir istilasına verebilirdi. 285 ve 286'da Akavir'in kıyı şeritlerinden bilgi toplayabilmek için hem büyücü hem de sıradan istihbarat ajanları gönderildi. Tüm bu bilgiler ışığında Akavir'in güneybatısındaki Tsaesci Krallığı istilanın ilk hedefi haline geldi.

Bu sırada imparator da saldırı birliklerini toplamaktaydı. Fetihler için o zamanki donanmayı yanında cüce gibi gösterecek, Tamriel'de görülmüş en güçlü filo olarak tarihe geçmiş olan yeni bir Uzak Doğu filosu oluşturuldu. Beşinci, yedinci, onuncu ve on dördüncü lejyonlar ilk çıkartma birlikleri olarak seçilirken, dokuzuncu ve on yedinci lejyonlar çıkartma sonrası destek birlikleri olarak kullanılacaktı. Yabancı birisine bu ordunun gücünün ufak bir kısmı gibi görünse de unutulmamalıdır ki saldırı birlikleri ince bir tedarik noktasının ucunda bulunuyordu. Ayrıca, imparator ve ordu kumandanları saldırının en azından ilk başta çok kuvvetli olmaması gerektiğini düşünüyorlardı. Ancak belki de en önemli etken donanmanın bir seferde ağır zırhlı birlik taşıma kapasitesinin dört lejyonla sınırlı olmasıydı.

Burada şu nokta önemli: Komisyon, imparatorun istila hazırlıklarında bir hata görmemektedir. İstiladan hemen önce edinilmiş bilgilere göre (ilk başta bir anlam çıkarılamamış olsa da) komisyon, imparatorun dikkatsiz ya da düşüncesiz davrandığını düşünmemektedir. Bazıları ise saldırı kuvvetlerinin az olduğunu iddia etmektedir. Fakat komisyona göre daha fazla taşıma gemisi ile fazladan lejyon birlikleri bölgeye kaydırılmış olsaydı dahi (tüm imparatorluğun ticari yapısını bozmadan gerçekleştirilmesi imkansız olduğu halde) bu felaketi önlemek bir yana, boyutlarını daha da arttıracaktı. Camoran Usurper'in anısı hala taze iken ne imparatorluğun geri kalanı lejyonlardan arındırılmalı ne de imparatora göre (komisyonun da düşündüğü gibi) imparatorluğun güvenliği Tamriel dışındaki askeri kuvvetleri aşmamalıydı. Buna rağmen komisyon saldırı güçlerinin çok fazla olduğunu düşünmektedir. Hükümdarlığı sırasında oluşturduğu iki yeni lejyon birliğine rağmen (ve beşincinin yenilenmesi) saldırı kuvvetlerinin yok olması imparatorluğu eyaletlere nispeten oldukça zayıf bir konumda bırakmıştır. Sonuç olarak Akavir'in istilası imparatorluğun o anki gücünün üzerinde bir işti ve eğer imparator daha büyük bir ordu kurmuş olsaydı dahi arkasında parçalanmış bir imparatorluk bırakabilirdi.


II. Bölüm: Akavir İstilası

İstila kuvvetleri, Kara Liman'dan 288 yılının Nisan ayının 23'ünde ayrıldı ve normal hava şartlarında denizde süren altı haftalık yolculuktan sonra Akavir'e ulaştı. Çıkartma bölgesi, Tamriel'e yakınlığı ve verimli topraklar olduğu için tercih edilen büyük bir nehrin ağzındaki ufak bir Tsaesci limanıydı. Her şey ilk başta çok iyi gitti. Tsaesci kasabası istila güçleri gelmeden terk edilmiş ve istila kuvvetleri burayı Septimya olarak isimlendirmiş ve Akavir'deki ilk imparatorluk kolonisi haline getirmiştir. Mühendisler kasabayı yenileyip liman kapasitesini Uzak Doğu filosu için artırırken imparator da iki lejyonla iç topraklara doğru ilerledi. Etraftaki topraklar söylenenlere göre zengin, sulak arazilerdi ancak ordu hiçbir direnişle karşılaşmayarak sıradaki terk edilmiş şehri de eline geçirdi. Burası ise Ionith olarak isimlendirildi ve imparator Septimya'dan daha büyük ve çevreleyen topraklara göre daha stratejik bir pozisyonda bulunduğundan ana karargahını buraya kurdu.

İstila birlikleri henüz hiçbir direnişle karşılaşmamışlardı ancak atlı düşman devriyeleri tarafından sürekli izleniyorlardı. Savaş büyücüleri tarafından keşif için geçici olarak yaratılanları saymazsak imparatorun taşıma gemilerinde yer kısıtlı olduğu için getiremediği çok fazla atlı eksiği vardı.

İmparator, Tsaesci kralı ya da bu toprakları her kim yönetiyorsa onunla iletişim kurabilmek için delegeler gönderdiyse de elçiler asla geri dönmedi. Komisyona göre, orduyu hızla açık bir şekilde istilaya karşı hala şaşkınlığını üzerinden atamadığı belli olan düşman üzerine sürmek yerine çok değerli vakitler ordu Ionith'de bekletilerek harcanmıştır. Fakat imparator o sırada Tsaesci kralını gücü ile korkutup ciddi bir saldırıya girmeden birkaç şehri alabileceğini düşünmüştü.

Bu sırada da dört lejyon Septimya ve Ionith arasında yol inşa etmek, nehir boyunca takviyeli gözetleme kuleleri kurmak, her iki şehrinde savunmasını güçlendirmek gibi daha sonra işlerine çok yarayacak şeylerle meşguldü. Atlı eksikleri nedeniyle gözcülük çok düşük seviyede, iki şehir arasındaki iletişim yolları lejyonların hala yakalayamadıkları düşman istilacılar tarafından tehdit altındaydı.

Asıl plan iki destek lejyonunu ilk çıkartma bitip liman güvene alınır alınmaz karaya çıkarmak olduğu halde, kaçınılmaz karar, nakil gemilerinin lejyonların getirilmesinin geciktirilerek daha çok kolonistleri getirmeleri yerinde oldu. İmparator ve konseye göre fethedilen yeni araziler asıl sahipleri tarafından tamamen terk edildiklerinden, istila kuvvetlerinin erzak filolarına bağlı kalmaması için yeni kolonistler toprakları işlemek zorunda kalmıştı. Buna ek olarak Yneslea'da, Akavir'e giden erzak yolunu kesen bir kargaşa çıkmış ve konsey dokuz ve on yedinci lejyonların bu işle ilgilenmesi gerektiğini düşünmüştü.

Sivil kolonistler ve erzak kargoları ile Septimya'ya eylül ayının ortalarında ulaşmaya başlamış, öncesinde lejyonlar tarafından başlatılan bahar hasadı için hazırlıklara başlamışlardı. Bu sefer bir grup atlı birlikte getirilmiş ve iki imparatorluk kolonisinde çıkmış olan isyanlar kısa sürede dindirilmişti. Tsaesci elçileri de sonunda barış görüşmeleri için gelmiş gibi Ionith'e ulaşmış, istila birlikleri de sakin bir kış için geri çekilmişlerdi.

O sıralarda da konsey imparatoru donanma ile beraber Tamriel'e, imparatorluğun önemli sorunları ile ilgilenmesi için dönmesini istiyordu ancak imparator Akavir'de kalmanın daha iyi olacağını düşündü. Bu sonuçta hayırlı oldu çünkü filonun imparatorun bayrak gemisini de içeren büyük bir kısmı, eve dönüş yolculuğunda bir kış fırtınası tarafından yok edilmişti. 288-289 kışının fırtınalı dönemleri anormal bir şekilde uzun ve sert geçmiş, filonun fazladan erzak ile Akavir'e dönmesini önlemişti. Bu imparatora savaş büyücüsü tarafından iletilmiş ve istila birliklerinin bahara kadar elindeki malzemelerle dayanabileceği konusunda karara varılmıştı.


III. Bölüm: İstila Birliklerinin Yok Edilişi

Kış şartları beklenildiğinden daha sert çıkmıştı. Binlerce yeni sivilin gelmesinden kaynaklanan ihtiyaç sıkıntısı da buna eklenince istila birlikleri iyice zor bir duruma düşmüştü. Daha da kötüsü Tsaesci yağmacıları sürekli her iki şehrin dışında gördükleri her öncü birliğe saldırıyordu. Septimya ve Ionith arasındaki bazı gözlem kuleleri bunlardan bazıları tarafından ele geçirilmiş, geriye kalanlar ise savunmasız bir halde bırakılmıştı. Sonuç olarak iki şehir arasındaki iletişim sadece büyü yoluyla sağlanabilir olmuştu.

Şubatın 5. gününde, büyük bir grup Tsaesci Ionith'e Tsaesci kralının barış teklifini getirdiklerini iddia ederek geldiler. O gece, bu hain sözcüler şehir kapılarından birindeki tüm nöbetçileri öldürüp duvarların dışında bekleyen güçlü birliklerini içeri aldılar. Amaçları sadece onuncu lejyon tarafından sarayında korunan imparatoru öldürmekti. Ancak alarm verildiğinde şehirdeki tüm Tsaescili adamlar yakalanıp öldürüldü. Açıkça görülüyor ki, bu imparator ve Tsaesci arasındaki görüşmelerin sonu olmuştu.

Baharın gelişi de sadece daha kötü sorunları beraberinde getirdi. Beklenen bahar yağmurlarının yerine doğudan sıcak ve kuru esen rüzgar tüm yaz boyunca hakim oldu. Tahıllar yetişmedi, hatta nehir bile (bir önceki sene ufak kayıklarla geçilebilen) tamamen kurumuştu. Bunun Akavir'e özgü bir hava durumu mu olduğu yoksa Tsaesci'nin havayı büyü ile mi değiştirdiği ise bilinmiyordu. Komisyon Tsaescilerin böyle bir büyü gücüne sahip olup olmadıkları bilinmediği için ilk sonucu tercih ediyor olsa da ikincisi de tamamen görmezden gelinemez.

Uzun süren kötü hava şartları nedeniyle ihtiyaç filoları Kara Liman'a geç ulaşmıştı. Nisanın başlarında en sonunda limanı terk ettiğinde de fırtınalar tarafından hırpalanmış şekilde sekiz hafta sonra limana geri dönmek zorunda kalmıştı. Akavir'de giderek daha da kötüleşen ihtiyaç sıkıntısından dolayı imparator, savaş büyücülerinin büyük bir kısmını filosu ile beraber tüm yaz boyunca sürecekmiş gibi görünen kötü hava koşullarına karşı koyabilmeleri için göndermek zorunda kalmıştı. O sırada konsey, imparatoru istiladan vazgeçmesi ve birliklerle beraber Tamriel'e geri dönmesi konusunda baskı uyguluyordu ama o filonun artık tüm birlikleri geri götürebilecek kadar büyük olmadığını bahane ederek bunu kabul etmedi. Komisyon geride sonradan alınmak üzere Akavir'de birkaç lejyonun bırakılmasının ordunun moraline zarar vereceğini kabul etmektedir. Ama komisyon ayrıca geride bırakılan birkaç lejyonun kaybının tüm istila birliklerinin kaybından daha önemsiz olduğunu düşünmektedir. Burası komisyona göre tüm felaketin son geri dönülebilir noktasıydı. Filoyu daha fazla destek ve erzak için gönderme kararı alındıktan sonra olaylar artık kaçınılmaz sona doğru gitmeye başlamıştı.

O vakitten sonra Akavir'de neler olduğu konusunda çok daha az bilgi edinilmiştir. Çoğu savaş büyücüleri filoya eşlik ettikleri ve özellikle geride Akavir'de kalan savaş büyücüleri de güçlerini sonuna kadar kullandıkları için istila birlikleri ile Tamriel arasındaki iletişim oldukça sınırlıydı. Ancak Tsaesci de bilinmeyen bir şekilde aktif olarak büyücüleri etkiliyor olabilirdi. Akavir'deki bazı büyücüler güçlerinin anormal şekilde zayıfladığını rapor etmiş ve Toprakkalp'deki Savaş Koleji'nde (konsey için iletişimi sağlıyordu) Akavir'deki en ustalar ile olan iletişimde bile kopmalar olduğundan bahsediyordu. Komisyon, imparatorluk tekrar Akavirler ile bir çatışmaya girmeden önce Akavir büyü güçleri ile ilgili geniş bir araştırma yapmasını istemektedir.

Bilinenlere göre imparator Ionith'ten temmuz ayının ortalarında, ardında şehirleri koruyacak ufak bir birlik bırakarak çıkmıştır. Tsaesci'nin birliklerini kuzeydeki bir dağın ardında sakladığını öğrendi ve orduları henüz tüm güçlerini toplamamışken saldırıp, ganimetleri de (çok ihtiyacı olduğu) ele geçirmek istedi. Bu ani saldırı Tsaesci'yi şaşırtmış gibi görünüyordu. İstila birlikleri dağları geçip kampı bastılar ve orduyu sürüp, liderlerini ele geçirdiler (bir çeşit soylu). Ama imparator kısa bir süre sonra çekilmeye zorlanmış ve lejyonlar Ionith'e geri çekilirken çok ağır kayıplar vermişlerdir. İmparator şimdi kendisini Ionith'te dört bir yanı çevrilmiş ve Septimya'daki ufak garnizonla bağlantısı kopmuş bir halde bulmuştur. O sıralarda görünüşe göre savaş büyücülerinin çoğu Savaş Koleji'nde normalde öğretilmeyen bir yetenek olan su üretmek ile meşguldüler. Filo savaş büyücüleri sayesinde Kara Liman'a ulaşmayı başarmış ama Akavir'e geri dönmek için yapılan tüm girişimler Esroniet'te 289 yılı boyunca devam eden fırtınalar nedeniyle sonuçsuz kalmıştır.

Konseyin imparator ile son görüşmesi ekim başlarında olmuştur. Aralık ayına girildiğinde konsey Akavir'deki durumdan çok endişelenmiş ve riski göze alarak donanmayı göndermiştir. Donanma ise fırtınalara rağmen Akavir'e ulaşmıştır. Umutlar imparatorun savaş büyücüleri ile bağlantı kurulduğunda ve Ionith'in hala dayandığını haber verdiğinde yeniden yeşerdi. İstila birliklerinin Ionith'ten çıkıp donanmanın onları beklediği Septimya'ya geri çekilmeleri için hemen harekete geçildi. Bu istila birlikleri ile yapılan son direkt görüşmeydi. Donanma Septimya'ya ulaştığında şehri büyük bir Tsaesci ordusunun saldırısı altında bulmuştur. Filodaki savaş büyücüleri, düşmanı hayatta kalanları gemiye bindirip donanmanın çekilmesine olanak tanıyacak kadar uzak tutmuşlardır.

İstila birliğinden Septimya'ya ulaşmayı başaran birkaç kişi, imparatorun Ionith'ten başarılı bir şekilde düşman hatlarını yararak çıktığını ancak Septimya yolu üzerinde çok fazla sayıda düşman ile çevrildiğini bildirmişlerdir. İmparator ve onuncu lejyon ile on dördüncü lejyondan geriye kalanların Septimya'ya ulaşabilmesi için kahramanca savaşmalarından bahsetmişlerdir. O gece onuncu lejyondan hayatta kalan iki kişi düşmanın zafer sarhoşluğundan yararlanarak Septimya'ya ulaşmayı başarmış ve imparatorun düşman okları ile öldürüldüğünü doğrulamışlardır.


IV. Bölüm: Sonuç

Komisyona göre Akavir'in istilası maalesef öngörülemeyecek birkaç nedenden dolayı felaketle sonuçlanmıştır.

Önceden bilgi toplanmış olmasına rağmen istila birlikleri Akavir'deki duruma tamamen hazırlıksızdı. Özellikle donanma ve orduyu şaşkınlığa uğratan hava şartları çok etkili olmuştur. Uzak Doğu Donanması'nın büyük çoğunluğunun kaybından önce istila birlikleri geri çekilebilirdi. Ayrıca hava şartları da imparatoru savaş büyücülerinin çoğunu filo ile göndermesine neden olmuş ve kendisini yaklaşan saldırılara karşı savunmasız bırakmıştır. Ve elbette 289'da Ionith'i vuran beklenmedik kuraklık ordunun yerel olarak ürün elde etme umutlarını yıkmış, istila birliklerini Ionith'e sıkışmış bir durumda bırakmıştır.

Ayrıca Tsaesci de casus raporlarındakinden daha da güçlü çıkmıştı. Her halükarda dört lejyonu kaçmaya zorlayıp aylarca kuşatma altında tutabildiklerine göre Tsaesci birlikleri imparatorun kuvvetlerinden birkaç kat daha fazla olmalıydı.

Daha önce de belirttiğimiz gibi komisyon bile ilk başta Akavir'in istilası fikrine karşı çıkanları reddetmişti. O anda bilinenlere göre plan mantıklı görünüyordu. Ancak sonradan anlaşılmıştı ki istilanın başarılı olma şansı çok azdı. Fakat komisyon bu felaketten değerli dersler çıkarılabileceğini düşünmektedir.

Öncelikle, Tsaesci'nin ellerinde aşırı güçlü büyü güçlerinin bulunuyor olması ihtimali vardır. Öylesine geniş bir arazide hava şartlarını değiştirmiş olma ihtimalleri bile inanılmazdır (üç komite üyesinin bu verinin raporda geçmesine bile karşı çıktığı belirtilmelidir) ancak bunun için bazı acil araştırmalar yapılmalıdır. Tehlike öylesine büyüktür ki en ufak detaylar bile göz ardı edilmemelidir.

İkinci olarak, Tsaescilerin bir donanmaya sahip olmadıkları görülmektedir. İstila birlikleri denizden bir tehlikeye maruz kalmamış hatta Uzak Doğu Donanması hava şartlarından başka bir şey ile uğraşmamıştır. Elbette ilk başta donanmanın bir kısmını Akavir'in bir bölgesinde liman işleri ile uğraşması için bırakılması planı yapılmış olsa da Septimya'nin kuzey ve güneyini kaplayan sayısız kayalıklar, mercanlar, adalar vs. yüzünden donanmanın yanaşabileceği uygun alanlarda bulunamamıştır. Ionith ve Septimya civarındaki ağaç yokluğu nedeniyle de istila birlikleri sığ sahillere yanaşacak ufak gemileri yapamamıştır. Akavir'e gelecekteki herhangi bir askerî istila durumunda sahilden deniz müdahalesi de göz önüne alınıp Tsaesci'ye karşı bir avantaj olarak kullanılmalıdır.

Üçüncü veri, yeni bir Akavir'i istila girişiminin çok daha uzun vadeli bir çalışma gerektirecek olmasıdır. İstiladan önce yapılan dört yıllık bilgi toplama işlemi kapsamlıydı ancak yeterli değildi. Hava koşulları tamamen beklenmedik şekilde gelişmiş, Tsaesci beklenenden güçlü çıkmış ve imparatorun Tsaesci ile görüşmeleri bir felakete dönmüştür. Akavir beklenenlerden çok daha farklı bir yer olarak göründüğü için Akavir'i yeni istila girişimleri komisyona göre çok daha fazla bilgi, politika ve kıtayı birinci gözden görmüş kişilerin önderliğinde yapılmalıdır. Son olarak, komisyon şu andaki bilgilerle ve imparatorluğun şu andaki durumu göz önüne alınarak Akavir'i bu konumda istilaya girişmenin tamamen boş bir girişim olduğunu ilan etmektedir. İmparatorluğun lejyonlarına burada ihtiyaç vardır. Bir gün, barışçıl ve birleşmiş bir imparatorluk Akavir'e Ionith'teki felaket ve kaybettiğimiz imparatorumuz için geri dönecektir. Ama o gün bu gün değildir, yakın gelecek gibi de görünmemektedir.

Created with the Personal Edition of HelpNDoc: Free CHM Help documentation generator