Lord Lovidicus'un Günlüğü

Günlükler ››

Lord Lovidicus'un Günlüğü

Çeviren: Stormlancer

1. Girdi: Güzellik! Saf ve yüce! Sevgimi tam olarak anlatmanın yolu gro-Malag bakiresi. Doğrudur, Tamriel'in Orkları sık sık imparatorluğun diğer vatandaşları tarafından kötülenirler ve ender olarak keyif verici bir görüntüleri olduğu düşünülecektir. Yani, fiziksel görünüşü bakımından akrabalarının geri kalanından farklı olarak saf Luktuv'um nadir bir Ork soyundan mıdır? Yok, hayır. Aslında ırkının mükemmel bir temsilcisidir; yeşil deri, kaslı bir görünüş ve diğer şeyler. Ama güzeldir o, her zamanki gibi. Ben kimimki yargılıyorum? Birçokları benim varlığımın ta kendisini kınarken kim oluroyorum da eleştiriyorum? Sırların en kıymetlisini hala açıklamak zorunda olduğum için biricik sevgilimin hassas durumumu öğrendiğinde anlayışla karşılayacağını sadece umut edebilirim.

2. Girdi: Benim mevkiimdeki politikacılara lanet olsun! Vergilendirme, ticaret görüşmeleri ve iki yüzlü aristokratlarla buluşmalar bazı zamanlar doğuştan kazandığım tüm haklardan pişman olmama yetiyor. Hayatımın son yarısını kimliğimi gizleyerek, sırrımı koruyarak harcadım. Ama şimdi daha da büyük bir zorluk karşısındayım, bunu söze dökmek gerekirse bir hizmetçiye gönlümü kaptırdım -ve o bir Ork, daha fazlası değil- sözlere dökülmesi sonumu hazırlar! Cyrodiilli bir soylunun hayatı işte böyledir.

3. Girdi: Bir korkak olduğum için lanet olsun ama hala sevgili Luktuv'uma gerçeği söyleyecek gücü bulamadım. Belki de en iyisi budur, hem onun bilmesinde ne gibi bir fayda olacak ki? Benim tüm korkularımı paylaşacaktır ama yeteneklerimden hiçbirini değil. Hayatı şüphe ve tereddütten birisine dönüşecektir. Eğer hala ölümlü günlerini benimle birlikte harcayacaksa gerçeği bilmek onun hakkı.

4. Girdi: Sevinç ve coşku! O hamile! Sevgili Luktuv'um benim çocuğumu taşıyor! Ebeleri bir oğlan çocuğu bekliyor ve biz çoktan Agronak ismini kararlaştırdık. Doğrusu böyle mucizelerin olabileceğini hiç düşünmezdim ama tanrılar inayetlerini bize bahşettiler, öyle olmasını da dilerim zaten. Eğer çocuğum benim karanlık yeteneğimi paylaşacaksa tabii ki bunu düşünmek zorundayım. Sadece zaman dile gelecek.

5. Girdi: Bu gece gerçek ortaya dökülecek. Sevgili Luktuv'uma her şeyi söyleyeceğim. Kim ve ne olduğumu bilecek, ve onun rahminde büyüyen kıymetli çocuğun nasıl en iyi şekilde büyüyeceğine karar vereceğiz.

6. Girdi: İhanet! Pis ve iğrenç fahişe! Luktuv nasıl olur da niyetlerimi, kendi doğmamış çocuğuma duyduğum sevgiyi sorgular! Gerçeği öğrendiğinde, ben, Lord Lovidicus artık bir insan değildim, geçen son iki yüz yıldır Tamriel üzerinde bir vampir olarak yürümekteydim, ne kadar da çabuk yargıladı beni! Yani ben bir canavarım, öyle mi? Belki de sözlerini onaylamam gerekirdi. Belki de şansım varken onu kurutuncaya kadar içmeliydim! Ama ben gönlümü ona verdim, hiçbir kadına aşık olmamış bir adamın saflığı kadar derinden; bebeğimizi bu dünyaya getirmek ve baba olarak yeni rolümü benimsemek dışında hiçbir şey istemedim. Belki Luktuv mantığıyla düşünmeye başladığında -odasından çıkmayı şu an reddediyor- geleceğimizle ilgili makul tartışmalar yapabiliriz. Yine de pek fazla ümitlenmek içimden gelmiyor.

7. Girdi: Hapsedildim! Kendi evimde hapsedildim! Uyurken Luktuv beni kendi yatak odama kilitledi. Bana kapıların ardından seslendi ve doğmamış çocuğumuzla kaçmayı planladığını söyledi. Bebeğimi benden saklamayı düşünüyor! Serbest kaldığımda hain kahpeyi bulacağım ve çocuğu onun rahminden deşip alacağım!

8. Girdi: İki hafta... Luktuv'un beni yatak odama kilitlediğinden beri tam iki hafta geçti. Gücüm yettiğince deniyorum, kendimi serbest bırakamıyorum. Kapıları kıramıyorum! Hissediyorum, eğer yakında beslenmezsem çıldıracağım.

9. Girdi: Yemek, kan kan kan kan, kana ihtiyacım var kana ihtiyacım var kana muhtacım.

10. Girdi: ...

Created with the Personal Edition of HelpNDoc: Full-featured Documentation generator